Neden?

Hayatım boyunca bu sorunun cevabını aradım.. Neden?
Sonra da hep senin dediğin yere vardım; kafamda bir şeyler bulup onlara inandım.. bulduklarıma göre mutsuz oldum..
Zor.. Çok zor! Bana neyin zor olduğunu sorarsan cevabım bile yok aslında ama zor işte..
..
Çok acı çektim ve evet senin dediğin gibi bunların neredeyse hepsinin sebebi ya kafamda kurduklarımdı ya da olanları kafamda büyütmemdi..
En büyüğü ne biliyor musun? Bunlarla uğraşırken hayatını yaşayamamak. Akıp gidiveremedi hiç zaman.. Akışına bırakamadım hiç bir şeyi..
..
Sana bunları neden yazıyorum.. Kimsem yokta ondan..
..
Küçük bir çocukken çöp kamyonlarını seyrederdim ben.. Hani arkasındaki hazne dolunca çöpçüler bi yere basar, o kapak uzanır ve çöpleri içine çeker.. Kamyonun arkasındaki o hazne boşalır ve çöpçüler çöpleri toplayıp oraya atmaya devam ederler..
İşte ben yıllarca o kapağın çöpleri ne yaptığını düşünüp durdum. O kadar çöpü içine çekiyordu ve sonra ne yapıyordu, nereye sığıyordu o kadar çöp, nereye gidiyordu.. Nasıl oluyordu? Nasıl? Nasıl?
Bir gün bir çöp kamyonunun yanından geçerken ansızın fark ettim ki; kamyondu o.. Evet çöp kamyonu bir kamyondu.. Hani arkasında kasası, yük taşıyabilecek alanı olan kocaman bir kamyon.. anladım ki o kol o çöpleri çekip oraya depoluyordu aynı tüm kamyonlar gibi.. tamamen dolunca da gidip boşaltıyordu.. her kamyon gibi..
işte bu salak mesele bile yıllarca düşündürdü beni.. Çünkü ben kendi girdaplarımda o kamyondan bile daha salaktım..
..