Ben bir hayal kurmuştum üstelik çok da sevmiştim. Kocaman dünyada mutlu olmak için küçücük bir hayaldi. Yani önce mutlu olmak vardı kaderimizde, sonra gerisi gelirdi, kolaydı.
Hayalimi bi otobüs durağında yere atmak zorunda kaldım. Sonra kirlenmiştir diye eğilip almadım...
Şimdi dediklerini yapıyorum. Okuyorum, geziyorum, müzik dinliyorum, tiyatro biletleri çekmecemde...
Ama bu kurduğum dünya içine ne hayalimi ne seni alır. Küçücük işte. Küçük prensin gittiği en küçük gezegenden bile daha küçük. Bu yüzden seni de otobüs durağında bırakıyorum.
Olmadı sana da yeni bir hayal yazarım.
....
Bu bir özür yazısı olacaktı. Ama arama tuşuna basar basmaz sesini duymamak için kapatmak geldi içimden. Kızgınmışım. Hala. Düşündüm ki o hayalleri ben düşürdüm ama yerden almayan da sensin...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder