Hem ama tüm bunlar aynı şey değil bir kere Gamze.. Ya da ben aynı olmamasını istiyorum.. Yaşadığım güzellikler öte tarafa, sıkıntılar bile bana özel olsun, ben de ayrı bir ruh bulsun istiyorum.
Yaşım otuz olmak üzere (otuzu yanlışlıkla uyuz yazıyordum), ve her geçen baban yatalak bile olsa, olmamasından iyidir diyorum.
Sanırım bahsettiğim şey bu Küçüğüm; babasız olmaktansa, üç aydır adını duymaya tenezzül etmeyen bir baba yeğdir..
Benimki yoktu be Ruhum.. Hala yok.. O kadar yok ki, var etmeye çalıştığım her defasında daha da acıtıyor içimi..
...
Kaderin grift yapısı içinde, taşların bir gün yerine oturmasını beklemekten başka çare yok, ve işte elinden geldiğince bazılarını alıp yerlerine yetiştirmekten..
...
Bu günlerde neyi hayal ediyorum biliyor musun? Kızım oluyor, sonra karım üçüz doğuruyor, sonra bir kız daha doğururken ölüyor.. Beş tane kızım oluyor, zengin oluyorum, ve bana aşık beş kadınla aynı evde yaşıyorum..
Bu mutlu ediyor beni.. Anlayamıyorum.. Ben neden mutluluğu hayal bile etmiyorum?
...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder